Een aardgebint is het onderste gebint van een traditionele houtskeletconstructie, dat direct op of nabij de grond rust. Het vormt de basis van het dragende raamwerk en draagt het gewicht van de bovenliggende constructie over naar de fundering of de ondergrond. De term komt uit de historische houtbouw en wordt vooral gebruikt bij boerderijen, schuren en andere traditionele bouwwerken.
Toepassing
Het aardgebint bestaat uit horizontale en verticale balken die samen een stijf frame vormen op grondniveau. De belangrijkste onderdelen zijn de neuten (verticale stijlen) en de onderliggende balk die direct op het fundament of op poeren rust. Omdat het aardgebint zich zo dicht bij de grond bevindt, is het extra gevoelig voor vochtaantasting en houtrot.
Bij de restauratie van historische panden is het aardgebint vaak het meest aangetaste onderdeel. Door opstijgend vocht, grondwater en onvoldoende ventilatie kan het hout in de loop der jaren ernstig verteren. Daarom wordt bij restauratie vaak gekozen voor vervanging met duurzame houtsoorten zoals eiken, of wordt het bestaande hout behandeld met een conserveringsmiddel.
In de traditionele boerderijbouw vormt het aardgebint samen met de bovenliggende gebinten de volledige draagstructuur van het gebouw. De gebinten staan op regelmatige afstanden en worden onderling verbonden door gordingen en platen. Het aardgebint draagt niet alleen het gewicht van de dakconstructie, maar bepaalt ook de indeling van de plattegrond op de begane grond.
Bij nieuwbouw in traditionele stijl wordt het aardgebint soms nog toegepast als zichtbaar constructie-element. De verbindingen worden dan uitgevoerd als pen-en-gatverbindingen, een ambachtelijke techniek die eeuwenlang de standaard was in de houtbouw.
Gerelateerde termen
- Gebint
- Fundering
- Hout
- Balk
- Spant
- Neut
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
