Een aardplakker is een vloerconstructie die direct op de ondergrond ligt, zonder kruipruimte of verhoogde ondervloer. De vloer rust rechtstreeks op een verdichte zandlaag of op de bouwgrond en wordt ook wel een vloer op de grond of een geïntegreerde vloer genoemd. Het is een veelgebruikte constructiemethode bij begane grondvloeren in zowel woningbouw als utiliteitsbouw.
Toepassing
Bij een aardplakker wordt eerst de ondergrond zorgvuldig verdicht en op hoogte gebracht met een laag aanvulzand. Op deze zandlaag komt een vochtscherm of dampremmer, gevolgd door een isolatielaag en ten slotte de betonnen vloerplaat. De vloerplaat kan worden uitgevoerd als een gewapende betonvloer of als een ongewapende vloer, afhankelijk van de belasting en de overspanning.
Het grote voordeel van een aardplakker ten opzichte van een vloer met kruipruimte is de eenvoudige en kostenefficiënte constructie. Er zijn geen funderingsbalken of vloerliggers nodig en de vloer kan in één werkgang worden gestort. Bovendien biedt een vloer op de grond een uitstekende basis voor vloerverwarming, doordat de warmte direct in de betonmassa wordt opgeslagen.
Een belangrijk aandachtspunt bij een aardplakker is de vochtbeheersing. Zonder adequate vochtweringlagen kan grondvocht via capillaire werking door het beton omhoog trekken en problemen veroorzaken zoals schimmelvorming of het loslaten van vloerafwerking. Een goed aangebracht dampscherm en een drainagelaag onder de vloer zijn daarom essentieel.
De isolatie van een aardplakker wordt doorgaans aangebracht onder of boven de betonvloer. Isolatie onder het beton is het meest gangbaar, omdat de betonmassa dan als warmteopslagmassa fungeert. Veelgebruikte isolatiematerialen zijn EPS (piepschuim), XPS en PIR-platen.
Gerelateerde termen
- Fundering
- Beton
- Isolatie
- Wapening
- Kruipruimte
- Dampscherm
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
