Wat is een attiek?
Een attiek (ook wel attieka of attische verdieping) is een lage muur of borstwering die zich boven de hoofdkroonlijst van een gebouw bevindt. De attiek maskeert het dak vanuit straatperspectief en geeft de gevel een statig, afgewerkt uiterlijk. De naam verwijst naar de regio Attica in Griekenland, waar deze bouwvorm zijn oorsprong vindt.
In de klassieke architectuur werd de attiek gebruikt om het hellende dak achter de gevel te verbergen en tegelijkertijd ruimte te bieden voor inscripties, reliëfs of beeldhouwwerk. De attiek vormt als het ware een verhoging van de gevel boven de kroonlijst, zonder dat er sprake is van een volwaardige bouwlaag.
Toepassing
De attiek komt in uiteenlopende bouwstijlen en perioden voor:
- Romeinse architectuur — de Romeinen pasten de attiek veelvuldig toe bij triomfbogen en tempels. De Boog van Constantijn in Rome is een bekend voorbeeld, met een hoge attiek waarop inscripties en reliëfs zijn aangebracht.
- Renaissance en barok — architecten als Palladio en Bernini gebruikten de attiek als bekronend element op paleizen en kerken.
- Neoklassicisme — in de 18e en 19e eeuw werd de attiek een standaardelement bij overheidsgebouwen, musea en bankgebouwen.
- Moderne architectuur — ook in hedendaagse bouw wordt de attiek toegepast, vaak als borstwering rondom dakterrassen of om technische installaties op het dak aan het zicht te onttrekken.
De hoogte van een attiek varieert van circa 0,5 tot 2 meter. Bij monumentale gebouwen kan de attiek worden voorzien van balustraden, vazen, beelden of schildstukken.
Gerelateerde termen
- Kroonlijst
- Borstwering
- Balustrade
- Entablement
- Attisch basisprofiel
- Fries
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
