Bezettingsgraad is de verhouding tussen het werkelijk gebruikte deel van een gebouw of ruimte en de totale beschikbare capaciteit, uitgedrukt in een percentage. In de bouwkunde en vastgoedsector is de bezettingsgraad een belangrijke maatstaf voor het efficiënt benutten van gebouwen.
Berekening
De bezettingsgraad wordt als volgt berekend:
Bezettingsgraad (%) = (bezette ruimte / totale beschikbare ruimte) × 100
Hierbij kan “ruimte” worden uitgedrukt in vierkante meters, aantal werkplekken, kamers of wooneenheden, afhankelijk van het gebouwtype.
Toepassing
De bezettingsgraad speelt een rol bij:
- Kantoorgebouwen — hoeveel werkplekken zijn daadwerkelijk in gebruik? Bij flex-werkplekken is de bezettingsgraad zelden 100%
- Woningcomplexen — het percentage verhuurde woningen ten opzichte van het totaal
- Hotels — de verhouding tussen bezette kamers en beschikbare kamers
- Parkeergarages — het percentage bezette parkeerplaatsen
Belang voor ontwerp
Bij het ontwerpen van een gebouw wordt rekening gehouden met de verwachte bezettingsgraad:
- Ventilatie — de hoeveelheid verse lucht is afhankelijk van het aantal personen
- Brandveiligheid — vluchtroutes en nooduitgangen worden berekend op basis van de maximale bezetting
- Installaties — verwarmings- en koelcapaciteit worden afgestemd op de verwachte bezettingsgraad
Gerelateerde termen
- Gebruiksoppervlakte
- Vloeroppervlakte
- Brandcompartiment
- Ventilatie
- Programma van eisen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
