Een cunet is een smalle, ondiepe sleuf of geul die in de grond wordt gegraven als voorbereiding voor het aanleggen van een fundering, rioolleiding, drainage of kabel. De term wordt in de bouw vooral gebruikt voor de funderingssleuf waarin strookfunderingen of leidingen worden aangelegd.
Toepassing
Het graven van een cunet is een van de eerste werkzaamheden op een bouwplaats. Voordat een fundering kan worden gestort, moet de grond tot op de juiste diepte worden ontgraven. De breedte en diepte van het cunet worden bepaald door het type fundering en de draagkracht van de ondergrond.
Bij een strokenfundering (ook wel funderingsbalk genoemd) is het cunet doorgaans 40 tot 80 centimeter breed en 60 tot 100 centimeter diep, afhankelijk van de vorstgrens en de grondsamenstelling. Het cunet moet minimaal tot vorstvrije diepte reiken — in Nederland is dat circa 80 centimeter onder het maaiveld — om te voorkomen dat de fundering door vorst omhoog wordt gedrukt.<
/p>
De bodem van het cunet moet vlak, horizontaal en goed verdicht zijn. Op de bodem wordt vaak een laag zand of grind aangebracht als drainerende en nivellerende onderlaag. Vervolgens wordt de wapening geplaatst en het beton gestort. Bij leidingsleuven wordt op de bodem een zandbed aangelegd waarop de buis wordt gelegd.
Bij het graven van een cunet is het belangrijk om de taluds (schuine zijkanten) stabiel te houden. In zandgrond moeten de wanden schuin worden afgegraven of worden beschoeid om instorting te voorkomen. In kleigrond kunnen de wanden steiler staan. Bij diepe cunetten is beschoeiing of een grondkering verplicht voor de veiligheid.
Het cunet wordt na het storten van de fundering of het leggen van de leiding weer aangevuld en verdicht. Dit aanvullen heet ook wel “aanwerken”.
Gerelateerde termen
- fundering
- wapening
- beton
- constructie
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
