Een dakschild (ook wel dakvlak genoemd) is één doorgaand, hellend oppervlak van een hellend dak, begrensd door nokken, kepers, kilkepers, dakvoeten en/of dakranden. Een dak kan uit één of meerdere dakschilden bestaan, afhankelijk van de dakvorm.
Aantal en plaats van dakschilden per dakvorm
Het aantal dakschilden hangt direct samen met de gekozen dakvorm:
- Lessenaarsdak — één dakschild
- Zadeldak — twee dakschilden (voor- en achterzijde)
- Schilddak — vier dakschilden (twee lange en twee kortere driehoekige dakschilden)
- Tentdak — vier driehoekige dakschilden die op één punt samenkomen
- Mansardedak — vier dakschilden in twee hellingshoeken per zijde
- Kruisdak — meerdere dakschilden door gekoppelde dakvormen
Onderdelen die een dakschild begrenzen
- Nok — de horizontale bovenrand waar twee dakschilden elkaar ontmoeten
- Hoekkeper — de uitspringende ribbe tussen twee dakschilden, bijvoorbeeld bij een schilddak
- Kilkeper — de inspringende ribbe tussen twee dakschilden (bij een kruisdak)
- Dakvoet — de onderrand van het dakschild, waar de dakgoot of overstek begint
- Gevelrand — de zijrand langs een topgevel
Opbouw van een dakschild
Een dakschild bestaat van binnen naar buiten meestal uit:
- Spanten of gordingen met daarop de kepers
- Dakbeschot of dampopen folie
- Tengels en panlatten
- Dakbedekking — dakpannen, leien, riet, zink of bitumen
Toepassing
De vorm en hellingshoek van het dakschild bepalen mede de uitstraling van een gebouw, het waterafvoer- en isolatiegedrag en de bruikbare vloeroppervlakte op de zolderverdieping. Bij de berekening van isolatiewaarden (Rc) en de hoeveelheid dakbedekking wordt gerekend per dakvlak.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
