Een diagrid (kort voor *diagonal grid*) is een dragende constructie die bestaat uit een net van schuingeplaatste, driehoekige elementen langs de buitenkant van een gebouw. De diagonalen vangen zowel verticale belastingen (eigen gewicht) als horizontale krachten (wind, aardbeving) op, waardoor traditionele kolommen overbodig worden en grote, kolomvrije plattegronden mogelijk zijn.
Hoe werkt een diagrid?
In een gewone skeletconstructie staan kolommen rechtop en worden horizontale krachten via aparte stabiliteitselementen (kern, schoren of windverbanden) afgedragen. In een diagrid nemen de schuine staven beide taken tegelijk over:
- Verticale druk wordt langs de diagonalen naar de fundering geleid
- Horizontale krachten worden via hetzelfde driehoeksnet opgenomen — een driehoek is vormvast en kan niet vervormen
- Buigmomenten zijn beperkt, omdat de staven vooral op normaalkracht (druk of trek) worden belast
Toepassing
Diagrids worden vooral toegepast bij:
- Hoogbouw — Hearst Tower (New York), 30 St Mary Axe (“The Gherkin”, Londen) en CCTV Tower (Peking) zijn iconische voorbeelden
- Atrium- en kantoorgebouwen — voor grote, vrije ruimten zonder binnenkolommen
- Gekromde of getordeerde vormen — het driehoeksnet volgt eenvoudig een complexe geometrie
- Stalen daken en koepels — als ruimtelijk vakwerk
Voordelen en nadelen
Voordelen:
- 20–30% materiaalbesparing ten opzichte van een traditioneel skelet
- Geen aparte stabiliteitskern nodig
- Karakteristieke architectonische uitstraling
- Flexibele indeling binnen
Nadelen:
- Complexe knooppunten — elk knoopstuk moet veel staven onder verschillende hoeken verbinden
- Hogere engineering- en fabricagekosten
- De diagonalen kruisen kozijnen en moeten zorgvuldig met de gevel worden afgestemd
Gerelateerde termen
- Skeletbouw
- Vakwerk
- Hogesterktebeton
- Staal
- Constructie
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
