Ganggesteente is stollingsgesteente dat ontstaat wanneer magma stolt in een nauwe spleet of gang in de aardkorst, halverwege tussen de diepte en het aardoppervlak. Het neemt daardoor een tussenpositie in tussen diepte- en uitvloeiingsgesteente.
Toepassing
Magma kan op drie manieren afkoelen, en die manier bepaalt de structuur van het gesteente:
- Dieptegesteente (plutonisch) stolt langzaam diep in de aardkorst. Door de trage afkoeling groeien grote kristallen; graniet is het bekendste voorbeeld.
- Uitvloeiingsgesteente (vulkanisch) stolt snel aan of nabij het oppervlak, waardoor de kristallen klein en fijn blijven; basalt is hiervan typerend.
- Ganggesteente stolt in een gang of spleet, op tussenliggende diepte. De afkoeling verloopt sneller dan bij dieptegesteente maar trager dan bij vulkanisch gesteente, zodat de korrelgrootte daar precies tussenin ligt.
Een bekend voorbeeld van ganggesteente is porfier, herkenbaar aan grotere kristallen die in een fijnere grondmassa liggen ingebed. Deze zogenoemde porfirische structuur ontstaat doordat een deel van de kristallen al groeide vóór het magma definitief stolde.
Door zijn hoge hardheid en slijtvastheid wordt ganggesteente veel als natuursteen toegepast:
- Als bestratingsmateriaal: keien, kasseien en stoottegels voor wegen en pleinen
- Als breuksteen en grind in de wegenbouw en betonindustrie
- Als gevel- en sierbekleding vanwege de aantrekkelijke kristalstructuur
De duurzaamheid en weerbestendigheid maken ganggesteente bijzonder geschikt voor zwaar belaste buitentoepassingen.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
