Een glijanker is een verbindingsanker dat twee bouwdelen aan elkaar koppelt, maar tegelijk een beperkte beweging in één richting toelaat. Het anker draagt krachten haaks op de verbinding over, terwijl het langs de andere richting vrij kan glijden. Zo worden vervormingen door temperatuur, krimp en zetting opgevangen zonder dat er schadelijke spanningen ontstaan.
Hoe werkt een glijanker?
Een gewoon anker verbindt twee delen star met elkaar. Bij een glijanker zit één uiteinde in een sleuf, een huls of een glijkoker. Daardoor kan het anker in de lengterichting bewegen, terwijl het dwars daarop wel steun geeft. Het principe lijkt op een glijoplegging, maar dan als puntverbinding.
Toepassing
Glijankers worden gebruikt op plaatsen waar bouwdelen ten opzichte van elkaar moeten kunnen bewegen:
- Dilatatievoegen — ter plaatse van een dilatatie verbindt het glijanker de twee delen zonder de beweging te blokkeren
- Spouwmuren — het buitenblad zet uit en krimpt anders dan het binnenblad; glijankers houden de bladen op afstand maar laten verticale beweging toe
- Gevelbekleding — voorzetgevels en steenstrips worden met glijankers aan de achterconstructie bevestigd
- Betonelementen — geprefabriceerde elementen die op temperatuur reageren
Aandachtspunten
- Kies de glijrichting bewust: haaks daarop moet het anker juist stevig verankeren
- De sleuf of huls moet voldoende speling hebben om de verwachte beweging op te vangen
- Gebruik roestvast materiaal, zeker in de spouw en aan de buitenzijde
Gerelateerde termen
- Anker
- Dilatatie
- Spouwmuur
- Glijfolie en glijoplegging
- Muuranker
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
