Glas is door de eeuwen heen een bepalend architectonisch materiaal geworden dat licht, transparantie en ruimtelijkheid in gebouwen brengt. Van kleine gekleurde ruitjes tot volledig glazen gevels weerspiegelt het gebruik van glas telkens de technische mogelijkheden en het esthetische ideaal van zijn tijd.
Toepassing
In de gotiek (vanaf de 12e eeuw) bereikte het gebrandschilderde glas een hoogtepunt. De grote glas-in-loodvensters van kathedralen, zoals in Chartres, vulden de kerkruimte met gekleurd licht en vertelden Bijbelse verhalen aan een grotendeels ongeletterd publiek. De slanke steunberen en spitsbogen maakten steeds grotere raamopeningen mogelijk.
Een keerpunt kwam in 1851 met het Crystal Palace in Londen, ontworpen door Joseph Paxton voor de Wereldtentoonstelling. Dit reusachtige bouwwerk van gietijzer en glas toonde aan dat glas als constructief en ruimtevormend materiaal op grote schaal inzetbaar was.
In de 20e eeuw ontwikkelde zich de moderne glazen gevel, of curtain wall (gordijngevel): een niet-dragende buitenwand van glas die aan de constructie wordt opgehangen. Architecten van het modernisme, zoals Mies van der Rohe, gebruikten transparantie en helderheid als centraal architectonisch middel. Glasbouw maakte lichte, open gebouwen mogelijk waarin binnen en buiten visueel in elkaar overlopen.
Vandaag is glas onmisbaar in de architectuur, waarbij hoogwaardige beglazing transparantie combineert met isolatie, zonwering en veiligheid.
Gerelateerde termen
- Glas
- Bouwglas
- Gebrandschilderd glas
- Glas-in-lood
- Gordijngevel
- Glasbouw
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
