Een grondsoort is een type bodem, ingedeeld naar korrelgrootte en samenstelling. De belangrijkste grondsoorten in Nederland zijn zand, klei, veen, leem en grind. Welke grondsoort onder een bouwwerk ligt, bepaalt in hoge mate de draagkracht, de zetting en de keuze van de fundering.
De belangrijkste grondsoorten
- Zand — losse, grofkorrelige grond die goed water doorlaat. Draagt goed als het verdicht is en wordt vaak als aanvul- en funderingsmateriaal gebruikt.
- Klei — fijnkorrelige, samenhangende grond die water slecht doorlaat. Klei kan krimpen en zwellen bij wisselende vochtigheid en is samendrukbaar (zettingsgevoelig).
- Veen — organische grond, ontstaan uit plantenresten. Slap, licht en zeer samendrukbaar; bouwen op veen vraagt vrijwel altijd een paalfundering.
- Leem — mengsel van zand, silt en klei; matig doorlatend en redelijk draagkrachtig.
- Grind — grofkorrelig en zeer goed doorlatend; sterk en goed draagkrachtig.
Belang voor de bouw
De grondsoort bepaalt onder meer:
- Draagkracht en fundering — op zand of grind kan soms op staal worden gefundeerd, op klei en veen meestal op palen
- Zetting — hoeveel een gebouw zakt; klei en veen zetten veel, zand weinig
- Ontwatering en bemaling — hoe snel water wegzakt of juist blijft staan
- Ontgraven en taluds — hoe stabiel een bouwput blijft staan
De grondsoort en de opbouw van de ondergrond worden vastgesteld met grondonderzoek, zoals sonderingen en boringen. Zo weet de constructeur waarop hij de fundering moet berekenen.
Gerelateerde termen
- Grondmechanica
- Grondonderzoek
- Draagkracht
- Zetting
- Fundering
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
