Een hanggewelf is een gewelftype dat schijnbaar zweeft en waarvan de ribben op een soort korven of hangende sluitstenen rusten. Die neerhangende steunpunten fungeren als gewelfsleutels die de ribben dragen. Het hanggewelf wordt ook wel druipgewelf genoemd, omdat de hangende sleutels als druipende punten naar beneden komen.
Kenmerken
Het hanggewelf is een van de meest complexe en decoratieve gewelfvormen:
- Zwevende ribben — de ribben lijken vrij in de ruimte te hangen
- Hangende sluitstenen (korven) — neerhangende steenblokken waarop de ribben samenkomen
- Rijk maaswerk — vaak gecombineerd met fijn steenhouwwerk en waaiervormige ribben
- Vooral decoratief — de zwevende indruk is in de eerste plaats esthetisch bedoeld
Toepassing
Het hanggewelf ontstond en bloeide vooral in de late middeleeuwen:
- Laatgotische Engelse kerken — in de Perpendicular Style, waar deze gewelven tot grote hoogte werden ontwikkeld
- Kapellen en koren van kathedralen — als pronkstuk boven het meest representatieve deel
- Restauratie — bij het herstel van monumentaal steenhouw- en gewelfwerk
Hoewel het effect vooral decoratief is, kan het hanggewelf ook constructief nut hebben: naarmate gebouwen breder werden, hielpen de ribben de krachten via de hangende sleutels alsnog naar de muren over te brengen. Het hanggewelf is nauw verwant aan het waaiergewelf en aan het motief van de hangende bogen.
Gerelateerde termen
- Gewelf
- Hangende bogen
- Boog
- Bouworden
- Sluitsteen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
