De hardheidsschaal van Mohs is een schaal van 1 tot 10 die de krasvastheid (hardheid) van mineralen aangeeft. De schaal werd in 1812 opgesteld door de Duitse mineraloog Friedrich Mohs. Het principe is eenvoudig: een mineraal met een hoger getal krast een mineraal met een lager getal.
De tien referentiemineralen
| Waarde | Mineraal |
|---|---|
| 1 | Talk |
| 2 | Gips |
| 3 | Calciet |
| 4 | Fluoriet |
| 5 | Apatiet |
| 6 | Veldspaat (orthoklaas) |
| 7 | Kwarts |
| 8 | Topaas |
| 9 | Korund |
| 10 | Diamant |
De schaal is relatief, niet lineair: diamant (10) is in werkelijkheid vele malen harder dan korund (9).
Toepassing in de bouw
- Natuursteen kiezen — hardsteen en marmer (calciet, ca. 3) zijn zachter en krasgevoeliger dan graniet (kwarts en veldspaat, ca. 6-7)
- Werkbladen en vloeren — graniet en kwartscomposiet zijn zeer krasvast; marmer en kalksteen krassen sneller
- Snelle veldtest — een vingernagel heeft hardheid ~2,5, een stalen mes ~5,5; daarmee kun je globaal inschatten hoe hard een steen is
Aandachtspunten
Krasvastheid zegt iets anders dan breukgevoeligheid: diamant is zeer hard maar wel splijtbaar. Voor vloeren en aanrechtbladen is een hoge Mohs-waarde vooral gunstig tegen dagelijkse krassen.
Gerelateerde termen
- Natuursteen
- Graniet
- Hardsteen
- Marmer
- Kwarts
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
