Hydratatie is de chemische reactie tussen cement en water, waarbij nieuwe, harde kristallen ontstaan die de korrels aan elkaar binden. Dit is het proces waardoor beton, mortel en cementgebonden vloeren van een verwerkbaar mengsel veranderen in een steenhard materiaal. Zonder water geen hydratatie: het water is niet alleen om te mengen, maar ook de reactiepartner van het cement.
Verloop
- Binden — kort na het mengen begint de reactie; het mengsel verliest zijn verwerkbaarheid en wordt stijf
- Verharden — daarna neemt de sterkte toe naarmate meer cement hydrateert
- Doorlopende sterktegroei — beton bereikt na 28 dagen zijn genormeerde sterkte, maar de hydratatie gaat daarna nog lang door, zolang er vocht aanwezig is
Bij de reactie komt warmte vrij (hydratatiewarmte). In grote, massieve betonstortingen kan die warmte hoog oplopen en scheurvorming veroorzaken; daar wordt in het ontwerp rekening mee gehouden.
Belang voor de praktijk
- Nabehandelen — vers beton moet vochtig worden gehouden, zodat de hydratatie kan doorgaan en het oppervlak niet te snel uitdroogt
- Water-cementfactor — te veel water verzwakt het beton, te weinig water geeft onvolledige hydratatie
- Temperatuur — warmte versnelt de hydratatie, kou vertraagt haar; bij vorst kan de reactie zelfs stilvallen
Een goede nabehandeling is bepalend voor de uiteindelijke sterkte en duurzaamheid van het beton.
Gerelateerde termen
- Cement
- Beton
- Aanmaakwater
- Nabehandelen gestort beton
- Water-cementfactor
- Afbinden
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
