Wat is de internationale stijl?
De internationale stijl (International Style) is een moderne bouwstijl die in de jaren 1920 en 1930 opkwam en zich over de hele wereld verspreidde. De naam raakte ingeburgerd na een tentoonstelling in het Museum of Modern Art in New York in 1932. Kenmerkend zijn strakke, functionele gebouwen zonder overbodige versiering, waarin vorm de functie volgt.
Kenmerken
De internationale stijl is te herkennen aan een aantal terugkerende eigenschappen:
- Geen ornament — gladde, effen gevels zonder decoratie; de schoonheid zit in de verhoudingen.
- Volume in plaats van massa — het gebouw oogt als een lichte, dunne huid om een ruimte, niet als een zware massieve blok.
- Horizontale lijnen en glas — vensterstroken, platte daken en veel glas.
- Nieuwe materialen — staal- en betonskeletten maken open plattegronden en grote raamvlakken mogelijk.
- Wit of licht — vaak lichte, egale kleuren.
Achtergrond en betekenis
De stijl komt voort uit het modernisme en heeft wortels in het Bauhaus, De Stijl en het werk van architecten als Le Corbusier, Ludwig Mies van der Rohe en Walter Gropius. Het idee was een universele, tijdloze architectuur die overal ter wereld kon worden toegepast, los van lokale tradities — vandaar “internationaal”. Na de Tweede Wereldoorlog werd de stijl beeldbepalend voor kantoortorens en woonblokken. Later kreeg hij kritiek omdat de gebouwen als kil en eentonig werden ervaren, wat mede leidde tot het postmodernisme.
Gerelateerde termen
- Bauhaus
- Corbusier
- Expressionisme
- Brutalisme
- High-tech
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
