Een keepverbinding is een houtverbinding waarbij in één houtdeel een keep — een uitsparing dwars op de vezel — wordt gemaakt, waarin het andere houtdeel valt. De keep heeft de vorm en dikte van het aan te sluiten deel, zodat de delen strak in elkaar grijpen.
Inhoudsopgave
Werking
De keepverbinding is een van de eenvoudigste traditionele verbindingen en is zowel met handgereedschap als machinaal te maken. Doordat het hout in een uitsparing valt, is de verbinding beter bestand tegen verschuiven dan een simpel tegen elkaar spijkeren:
- De wangen van de keep nemen zijdelingse krachten op
- Het contactvlak is groter, wat bij verlijmen een sterke hechting geeft
- De delen liggen automatisch haaks en op de juiste plaats
Toepassing
- Kruisende regels — bijvoorbeeld in een frame of onderslag
- Hoekverbindingen — de bekende halfhoutse keepverbinding, waarbij in beide delen een halve dikte wordt weggenomen
- Steiger- en tuinhout — snel te maken en sterk genoeg voor lichte constructies
Varianten en aandachtspunten
- Halfhoutse keepverbinding — lijkt op de rechte liplas, maar wordt vooral als hoekverbinding gebruikt
- Verdekte keep — de keep is aan de buitenzijde niet zichtbaar
- Versterk de verbinding met lijm, schroeven of spijkers; laat hem onverlijmd voor demontabele constructies
- Zaag krap en steek passend voor een strakke aansluiting
Gerelateerde termen
- Keepstuk
- Houtverbindingen
- Liplas
- Pen-en-gat-verbinding
- Deuvel
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
