Een megaron is de rechthoekige hoofdzaal van een Myceens paleis of voornaam huis: een langgerekte ruimte met een open voorportaal, een voorvertrek en een grote zaal met een haard in het midden. Het gebouwtype is bekend uit de Griekse bronstijd, onder meer uit de paleizen van Mycene, Tiryns en Pylos.
Opbouw
De plattegrond is streng en overzichtelijk, met alle onderdelen op één as achter elkaar:
- Het voorportaal — een open ruimte tussen de verlengde zijmuren, met meestal twee zuilen tussen de muuruiteinden
- Het voorvertrek — een tussenruimte die naar de hoofdzaal leidt
- De hoofdzaal — met in het midden een ronde haard, omringd door vier zuilen die het dak dragen en de opening voor de rookafvoer omkaderen
De troon van de vorst stond doorgaans tegen een zijmuur van de hoofdzaal, naast de haard.
Betekenis voor de bouwkunst
Het megaron is bouwkundig interessant omdat de opzet in later Grieks bouwen terugkeert. De reeks portaal – voorvertrek – hoofdruimte, met zuilen tussen de verlengde zijmuren, is dezelfde opeenvolging die je in de klassieke Griekse tempel terugvindt: pronaos, cella en soms een achterruimte. Ook het principe van een dragende middenrij zuilen onder een dakopening keert in de antieke bouwkunst steeds terug.
Constructief werd gebouwd met zware muren van steen en leem of lemen tichels op een stenen voet, met houten kolommen en een houten dakconstructie. De haard midden in de ruimte, zonder schoorsteen maar met een dakopening, is een oplossing die in Europa tot ver in de middeleeuwen in gebruik bleef.
Gerelateerde termen
- Griekse bouwkunst
- Naos
- Cella
- Anta
- Antentempel
- Hypostyle
- Domus
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
