Wat is een tegula?
Een tegula (meervoud tegulae) is een platte, rechthoekige dakpan van gebakken klei met opstaande randen aan de lange zijden, gebruikt in de Romeinse bouw. Tegulae werden naast elkaar op het dak gelegd. De naden tussen de opstaande randen werden afgedekt met halfronde dekpannen, de imbrices. Samen vormen tegula en imbrex het klassieke Romeinse pannendak.
Inhoudsopgave
Werking
- De tegula vangt het regenwater op en voert het naar beneden af.
- De opstaande randen voorkomen dat water zijwaarts weg loopt.
- De imbrex ligt over twee tegen elkaar liggende randen en dekt de naad waterdicht af.
- Tegulae zijn vaak iets taps gevormd of hebben uitsparingen in de hoeken, zodat ze dakpansgewijs over elkaar kunnen schuiven.
Toepassing en betekenis
- Het tegula-imbrexsysteem werd in het Romeinse Rijk gebruikt, ook in onze streken bij villa’s, legerplaatsen en badhuizen.
- Brokstukken van tegulae zijn veelvoorkomende archeologische vondsten. Soms dragen ze een stempel van de legereenheid of het bedrijf dat ze bakte, wat helpt bij datering.
- Het systeem is een voorloper van het latere monnik-en-non-dak en van holle en bolle pannen.
- Bij reconstructies van Romeinse gebouwen worden nog steeds nieuwe tegulae gemaakt.
Gerelateerde termen
- Imbrex
- Monnik en non
- Dakpannen
- Holle en bolle pannen
- Terracotta
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
