Wat is zwavelbeton?
Zwavelbeton is een betonsoort waarin gemodificeerde zwavel het bindmiddel is, in plaats van cement en water. Net als gewoon beton bevat het minerale vulstoffen, zoals zand, grind, gemalen kalksteen of vliegas. In het Engels heet het sulphur concrete. Een bekende merknaam was Thiocrete van Shell.
Inhoudsopgave
Hoe wordt het gemaakt?
- Zwavel wordt gesmolten en gemengd met een modificeermiddel en de vulstoffen.
- Het hete mengsel wordt in een mal of bekisting gegoten.
- Het materiaal hardt uit door af te koelen, niet door een chemische reactie zoals bij cement. Daardoor is het al na korte tijd belastbaar.
Het principe lijkt op dat van asfalt, waarbij bitumen het bindmiddel is dat bij afkoeling stijf wordt.
Voordelen
- Bestand tegen zuren en zouten: geschikt voor chemisch agressieve omgevingen, waar cementbeton wordt aangetast.
- Dicht en waterafstotend: weinig poriën, waardoor water nauwelijks binnendringt.
- Snel sterk: na afkoeling is het product vrijwel direct bruikbaar.
- Opnieuw te smelten: zwavelbeton kan worden omgesmolten en hergebruikt.
Nadelen
- Thermoplastisch: bij verhoogde temperaturen verliest het sterkte en wordt het zacht. Het is daarom niet geschikt voor dragende constructies in gebouwen en ook niet voor plekken met hitte, zoals bij een haard of barbecue.
- Brand: zwavel is brandbaar, wat de toepassing binnen gebouwen beperkt.
- Gescheiden afvalstroom: zwavelbeton mag niet terechtkomen in de recycling van gewoon cementbeton.
Toepassing
- Riolering, putten en waterzuiveringsinstallaties.
- Vloeren en opslagbakken in de chemische industrie.
- Tegels, banden en andere prefab producten voor buiten.
Voor de doe-het-zelver is zwavelbeton geen materiaal om zelf te maken: het werken met gesmolten zwavel vraagt een industriële installatie en veiligheidsmaatregelen.
Gerelateerde termen
- Gresbuis
- Asfalt
- Riool
- Beton vorstbestandheid
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
