Wat is opbouw?
Opbouw is de laagsgewijze samenstelling van een bouwdeel: welke lagen er in welke volgorde op elkaar zitten, van binnen naar buiten. Daarnaast wordt het woord gebruikt voor een bouwdeel dat bovenop een bestaande constructie wordt geplaatst.
Op tekening staat de opbouw meestal als een lijstje bij het detail. Die volgorde is niet vrijblijvend: de plaats van de isolatie, de dampremmende laag en de luchtspouw bepaalt of een constructie droog blijft of dat er inwendige condensatie ontstaat.
Voorbeelden van een opbouw
Warm dak (van binnen naar buiten): dakvloer of dakbeschot — dampremmende laag — isolatie — dakbedekking. De isolatie zit aan de koude zijde van de constructie, de dampremmende laag aan de warme zijde.
Vloerverwarmingsvloer: draagvloer — isolatie — leidingwerk — dekvloer — vloerafwerking. Isolatie onder de leidingen is essentieel, anders verwarm je de kruipruimte mee.
Houtskeletbouw-buitenwand: binnenafwerking — installatiespouw — dampremmende laag — regelwerk met isolatie — waterkerende, dampopen folie — geventileerde spouw — gevelbekleding.
Vuistregel: binnen dampdicht, buiten dampopen. Hoe verder naar buiten, hoe makkelijker vocht de constructie moet kunnen verlaten. En zorg altijd voor een geventileerde spouw achter een buitenafwerking die water kan doorlaten.
Andere betekenissen
- Opbouw als toevoeging — een extra bouwdeel bovenop bestaande bouw, bijvoorbeeld een dakopbouw op een plat dak of een opbouw op een aanbouw. Hierbij is altijd de vraag of de bestaande constructie en fundering het extra gewicht aankunnen.
- Opbouw versus inbouw bij montage — een opbouwarmatuur, opbouwspot of opbouwdoos wordt op het oppervlak gemonteerd; een inbouwvariant verdwijnt erin. Bij een geïsoleerd plafond of een luchtdichte constructie is opbouwmontage vaak de betere keuze, omdat je de dampremmende laag niet doorbreekt.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
