Een aedicula (meervoud: aediculae) is een architectonisch element dat bestaat uit twee zuilen of pilasters die een fronton (driehoekig gevelveld) dragen, als een miniatuur tempelfront. Het wordt gebruikt als decoratieve omlijsting rond ramen, deuren, nissen of altaren.
Inhoudsopgave
Oorsprong
De aedicula vindt zijn oorsprong in de Romeinse architectuur. Het woord komt van het Latijnse aedicula, verkleinwoord van aedes (tempel). Oorspronkelijk was het een klein heiligdom of huisaltaar. Later werd de vorm een populair decoratief motief in de architectuur.
Toepassing
De aedicula komt voor in diverse bouwstijlen:
- Klassieke architectuur — als omlijsting van nissen met beelden in Romeinse gebouwen
- Renaissance — herintroductie als decoratief element rond ramen en deuren
- Barok — vaak met gebroken fronton en rijke ornamentiek
- Neoclassicisme — als sober, strak element in gevels van overheidsgebouwen en kerken
- Hedendaags — soms als stijlcitaat in postmoderne architectuur
Kenmerken
Een aedicula bestaat typisch uit:
- Twee zuilen of pilasters — aan weerszijden van de opening
- Een architraaf — de horizontale balk op de zuilen
- Een fronton — driehoekig of gebogen gevelveld bovenaan
- Een basement — de sokkel waarop de zuilen staan
Gerelateerde termen
- Zuil
- Pilaster
- Fronton
- Architraaf
- Orde
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
