Betonrot is een veelvoorkomend schadebeeld waarbij de stalen wapening in het beton gaat roesten, uitzet en daardoor het omliggende beton laat barsten en afbrokkelen. De term is enigszins misleidend: beton zelf rot niet, maar het wapeningsstaal corrodeert. Roestend staal zet uit tot wel zeven keer zijn oorspronkelijke volume. Deze enorme drukkracht duwt het beton van binnenuit kapot. Het resultaat: scheuren, loslatende betonlagen en zichtbaar roestig staal.
De belangrijkste oorzaak van betonrot is carbonatatie. Dit is een natuurlijk proces waarbij CO2 uit de lucht langzaam het beton binnendringt en de beschermende alkalische omgeving rond het staal neutraliseert. Zodra deze bescherming verdwijnt en er vocht aanwezig is, begint het staal te roesten. Een te dunne betondekking (de laag beton over de wapening) versnelt dit proces aanzienlijk.
Toepassing
Betonrot kom je tegen bij betonconstructies die zijn blootgesteld aan weer en wind, vooral bij oudere gebouwen, balkons, galerijen, bruggen en viaducten. Bij woningen is betonrot het vaakst zichtbaar aan balkons, betonnen lateien boven ramen en betonnen gevelelementen.
Herkennen doe je aan bruine roestvlekken op het betonoppervlak, haarscheuren die het patroon van de wapening volgen, holle plekken (tik met een hamer – een hol geluid duidt op losliggend beton) en in een vergevorderd stadium zichtbaar wegroestend staal.
Herstel van betonrot is mogelijk maar moet vakkundig gebeuren. Het beschadigde beton wordt weggehakt tot voorbij de wapening, het staal wordt schoongemaakt en behandeld met een roestwerende primer, en vervolgens wordt nieuw reparatiemortel aangebracht. Bij ernstige gevallen kan vervanging of versterking van de constructie nodig zijn.
Voorkomen is beter dan genezen: zorg bij nieuw betonwerk altijd voor voldoende betondekking conform de norm (minimaal 25-35 mm, afhankelijk van de milieuklasse) en gebruik kwalitatief goede betonmortel.
Gerelateerde termen
—
Meer weten over bouwtermen? Bekijk de volledige kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
