Beukbreedte is de breedte van een beuk, ofwel de afstand tussen twee evenwijdige rijen kolommen, muren of spanten in een gebouw. De term komt uit de kerkenbouw, waar het schip (de beuk) de hoofdruimte vormt, maar wordt tegenwoordig ook in de burgerlijke bouw gebruikt.
Beuk in de bouwkunde
Een beuk is een langgerekt deel van een gebouw dat aan weerszijden wordt begrensd door dragende elementen:
- Middenbeuk — het centrale, vaak hoogste deel van een kerk of hal
- Zijbeuk — de lagere ruimtes naast de middenbeuk
- Enkele beuk — een gebouw met slechts één overspanning (zoals een schuur of loods)
De beukbreedte bepaalt in grote mate de overspanning van de vloer- en dakconstructie en daarmee de afmetingen van balken, spanten en liggers.
Toepassing
De beukbreedte is een belangrijk ontwerpgegeven bij:
- Kerkenbouw — de verhouding tussen midden- en zijbeuken bepaalt het ruimtelijk karakter
- Bedrijfshallen — de beukbreedte bepaalt de vrije overspanning en daarmee de bruikbaarheid
- Woningbouw — bij traditionele woningen is de beukbreedte doorgaans 5 tot 7 meter
- Agrarische bouw — bij boerderijen bepaalt de beukbreedte de indeling van het gebint
Gangbare maten
In de woningbouw ligt de beukbreedte doorgaans tussen 5 en 7 meter. Bij bedrijfshallen kan deze oplopen tot 30 meter of meer, afhankelijk van de constructiemethode.
Gerelateerde termen
- Beuk
- Spant
- Overspanning
- Gebint
- Kolom
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
