Een blower-door-test is een gestandaardiseerde meetmethode om de luchtdichtheid van een gebouw te bepalen. Met een krachtige ventilator die in een deuropening wordt geplaatst, wordt een drukverschil gecreëerd waarmee je precies kunt meten hoeveel lucht er door kieren, naden en andere onbedoelde openingen lekt.
Hoe werkt de test?
De test is verrassend eenvoudig in opzet. Een speciaal frame met een ventilator wordt luchtdicht in een buitendeur geplaatst. Alle andere openingen (ramen, deuren, ventilatieroosters) worden gesloten of afgeplakt.
- Onderdruktest — de ventilator zuigt lucht uit het gebouw, waardoor een onderdruk van 50 Pascal ontstaat. Dit simuleert een windkracht van ongeveer 5 Beaufort
- Overdruktest — dezelfde test maar dan wordt lucht naar binnen geblazen. De combinatie van beide metingen geeft het meest betrouwbare resultaat
- Lekdetectie — tijdens de test kun je met rookproeven of een thermische camera precies lokaliseren waar de lekkages zitten
Resultaat: de qv10-waarde
Het resultaat wordt uitgedrukt in de qv10-waarde: de luchtvolumestroom bij een drukverschil van 10 Pascal, gedeeld door het gebruiksoppervlak. Hoe lager de waarde, hoe luchtdichter het gebouw. Voor nieuwbouw schrijft het Bouwbesluit een qv10 van maximaal 0,4 dm³/(s·m²) voor.
Toepassing
Een blower-door-test is verplicht bij nieuwbouw om aan te tonen dat het gebouw voldoet aan de luchtdichtheidseisen uit het Bouwbesluit. Maar ook bij renovatie en verduurzaming is de test waardevol. Hij laat exact zien waar energie verloren gaat door tocht en ongecontroleerde ventilatie.
De test wordt uitgevoerd wanneer de luchtdichte schil van het gebouw compleet is — dat wil zeggen: alle ramen, deuren en dak zitten erop, maar de afwerking hoeft nog niet klaar te zijn. Zo kunnen geconstateerde lekkages nog worden opgelost voordat het stucwerk of de betimmering de naden afdekt.
Gerelateerde termen
- Luchtdichtheidslaag
- Energielabel
- Bouwfysica
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
