Een box test is een beproeving om de vulbaarheid en stabiliteit van zelfverdichtend beton (ZVB) te testen. Bij deze test wordt het beton in een L-vormige of rechthoekige bak gegoten om te beoordelen of het zichzelf gelijkmatig kan verdelen — zonder trillen of verdichten — en of het daarbij stabiel blijft.
Hoe werkt de box test?
De test wordt uitgevoerd met een speciaal gevormde bak, meestal van staal of kunststof. Het basisprincipe:
- Vullen — het betonmengsel wordt aan één zijde van de bak gegoten
- Doorstromen — een schuif wordt opgetild zodat het beton vrij kan doorstromen naar het andere compartiment, vaak door een raster van wapeningsstaven
- Meten — na het doorstromen wordt gemeten hoe ver het beton is gekomen en hoe gelijk het oppervlak is
- Beoordelen — het hoogteverschil tussen beide compartimenten geeft aan hoe goed het beton vloeit
Een gering hoogteverschil betekent een goede vulbaarheid. Een groot verschil wijst op te weinig vloeibaarheid of een te stijf mengsel.
Waarom is deze test belangrijk?
Zelfverdichtend beton wordt ingezet bij:
- Dichtgewapende constructies — waar een trilnaald niet goed bij kan komen
- Complexe bekistingen — met veel hoeken en nauwe ruimtes
- Geluidsgevoelige omgevingen — waar het trillen van beton overlast zou veroorzaken
Als het beton niet goed vloeit, ontstaan er luchtzakken (grindnesten) in de constructie. De box test voorkomt dit door vooraf te controleren of het mengsel aan de eisen voldoet.
Toepassing in de bouw
De box test wordt uitgevoerd op de bouwplaats of in het laboratorium van de betoncentrale, vlak voor of tijdens het storten. Het is een van meerdere testen voor zelfverdichtend beton, naast de V-trechtertest en de slump-flow test. Bij grote stortingen is het standaard om meerdere testen per vracht uit te voeren om de kwaliteit te borgen.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwtermen? Bekijk de volledige kennisbank van Fred’s Bouwtekeningen.
