Een brandmuur is een brandwerende muur die twee gebouwen of gebouwdelen scheidt om brandoverslag te voorkomen. De muur is ontworpen om gedurende een vastgestelde tijd — vaak 60 tot 240 minuten — bestand te zijn tegen vuur, zodat brand niet van het ene pand naar het andere kan overslaan.
Kenmerken van een brandmuur
Een brandmuur verschilt van een gewone scheidingsmuur op meerdere punten:
- Brandwerendheid — minimaal 60 minuten, bij industriegebouwen vaak 120 of 240 minuten
- Doorlopend tot boven het dak — een brandmuur steekt vaak 30 tot 60 cm boven het dakvlak uit om brandoverslag via het dak te voorkomen
- Geen of minimale openingen — doorvoeringen en deuren worden zoveel mogelijk vermeden; waar ze nodig zijn, worden brandwerende deuren en afdichtingen toegepast
- Zelfstandig stabiel — als het gebouw aan één zijde instort, moet de brandmuur blijven staan
- Opgebouwd uit onbrandbaar materiaal — beton, kalkzandsteen of cellenbeton (brandklasse A1)
Verschil met een brandscheiding
De termen worden soms door elkaar gebruikt, maar er is een verschil:
- Brandmuur — scheidt twee verschillende gebouwen of zelfstandige brandcompartimenten, vaak met zwaardere eisen
- Brandscheiding — een bredere term voor elke wand, vloer of constructie die de branduitbreiding vertraagt, ook binnen één gebouw
Een brandmuur is dus altijd een brandscheiding, maar niet elke brandscheiding is een brandmuur.
Toepassing in de bouw
Brandmuren zijn verplicht bij rijenwoningen, twee-onder-een-kapwoningen en aangrenzende bedrijfspanden. Bij nieuwbouw wordt de brandmuur al in het ontwerp meegenomen. Bij bestaande bouw kan het nodig zijn om een brandmuur te verbeteren — bijvoorbeeld bij een functiewijziging of uitbreiding. De gemeente toetst de brandmuur bij de vergunningaanvraag en de brandweer adviseert bij complexe situaties.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwtermen? Bekijk de volledige kennisbank van Fred’s Bouwtekeningen.
