CO2-detectie is het meten van de kooldioxideconcentratie in binnenruimtes om de luchtkwaliteit te bewaken en ventilatie aan te sturen.
Hoe werkt CO2-detectie?
Een CO2-sensor meet de concentratie kooldioxide in de lucht, uitgedrukt in parts per million (ppm). Buitenlucht bevat circa 400 ppm CO2. In bewoonde ruimtes loopt dit op door ademhaling. Boven de 1.200 ppm ervaren mensen klachten als vermoeidheid en concentratieverlies.
De sensor stuurt een signaal naar het ventilatiesysteem. Bij een stijgende CO2-waarde schakelt de ventilatie op naar een hoger toerental. Daalt de concentratie, dan draait het systeem terug. Dit heet vraaggestuurde ventilatie.
Typen sensoren
- NDIR-sensoren (Non-Dispersive Infrared): meest gebruikte type in de bouw, nauwkeurig en stabiel over lange tijd.
- Elektrochemische sensoren: goedkoper, maar minder geschikt voor permanente installatie.
Waar wordt CO2-detectie toegepast?
CO2-sensoren worden geplaatst in kantoren, scholen, woningen en openbare gebouwen. In het Bouwbesluit zijn eisen opgenomen voor minimale ventilatie. Een CO2-gestuurd systeem helpt aan deze eisen te voldoen en voorkomt tegelijkertijd onnodig energieverlies door overventilatie.
Toepassing
Bij nieuwbouw worden CO2-sensoren standaard opgenomen in het ventilatieontwerp. Bij renovatie kunnen ze worden toegevoegd aan bestaande mechanische ventilatie. In goed geisoleerde woningen is CO2-detectie extra belangrijk, omdat de luchtdichtheid hoger is en natuurlijke ventilatie minimaal.
Gerelateerde termen
- Ventilatie
- Isolatie
- Gevel
- Spouw
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
