De daglichtfactor is de verhouding tussen de hoeveelheid daglicht op een bepaald punt binnen een gebouw en de hoeveelheid daglicht buiten, uitgedrukt in een percentage.
Hoe wordt de daglichtfactor bepaald?
De daglichtfactor wordt berekend door de lichtsterkte op een binnenoppervlak te delen door de lichtsterkte buiten bij een gelijkmatig bewolkte hemel. Een daglichtfactor van 2% betekent dat er op dat punt binnen 2% van het buitenlicht binnenkomt.
Factoren die de daglichtfactor beinvloeden zijn:
- De grootte en positie van ramen en kozijnen
- Het type beglazing (enkel, dubbel of driedubbel glas)
- De diepte van de ruimte ten opzichte van de gevel
- Obstakels buiten het gebouw, zoals belendende bebouwing of bomen
- De kleur en reflectiewaarde van wanden, vloer en plafond
- De breedte van de dagkant rondom het raam
Eisen en normen
In het Bouwbesluit zijn minimale eisen opgenomen voor de daglichtfactor in verblijfsruimten. Voor woningen geldt een minimale equivalente daglichtoppervlakte. Over het algemeen wordt een daglichtfactor van minimaal 2% als voldoende beschouwd voor verblijfsruimten, terwijl 5% of hoger als goed wordt ervaren.
Bij het aanvragen van een omgevingsvergunning voor nieuwbouw of verbouw moet worden aangetoond dat aan de daglichteisen wordt voldaan.
Toepassing
De daglichtfactor speelt een belangrijke rol bij het ontwerp van gebouwen. Architecten houden er rekening mee bij het bepalen van raamopeningen in de gevel, de keuze voor dakvensters of lichtkoepels, en de indeling van ruimten. Een goede daglichttoetreding draagt bij aan wooncomfort, gezondheid en energiebesparing doordat er minder kunstlicht nodig is.
Bij verbouwingen en uitbouwen is het belangrijk om te controleren of bestaande ruimten nog voldoende daglicht ontvangen na de aanpassing.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
