Een damwand is een verticale grondkering die wordt opgebouwd uit aan elkaar gekoppelde elementen die naast elkaar in de bodem worden gedrukt, geheid of getrild. Damwanden houden grond en water tegen, bijvoorbeeld langs een bouwkuip, kade of dijk, en vormen vaak een tijdelijke of permanente constructie in de civiele techniek en de fundering.
Soorten damwanden
Er zijn meerdere uitvoeringsvormen:
- Stalen damwand — meest gebruikt; uit walsprofielen (bijvoorbeeld Larssen of AZ) met sloten waarmee de planken aan elkaar grendelen
- Houten damwand — historisch toegepast langs kades; tegenwoordig vooral bij groene oevers en tuinwerk
- Betonnen damwand — voor permanente toepassingen, vaak prefab en met onderling sluitsysteem
- Combiwand — combinatie van zware buispalen en lichtere tussenplanken, voor grote keringen
- Berlinerwand — stalen H-profielen met houten of stalen vulling, voor droge grondkering
Toepassing
Damwanden worden gebruikt bij:
- Bouwkuipen — droog en stabiel uitgraven van kelders en parkeergarages
- Kades en oeverbescherming — keren van water en grond langs vaarwater
- Dijkversterking — vergroten van de stabiliteit van waterkeringen
- Tunnels en sleuven — tijdelijke ondersteuning tijdens uitvoering
Aanbrengen
Stalen damwanden worden meestal geheid (slaan), getrild (vibratoir) of statisch gedrukt in de bodem. In dichtbebouwde omgevingen heeft drukken de voorkeur omdat het minder trillingen en geluid veroorzaakt. De ankerverbinding tussen de planken (de sloten) zorgt voor een waterdicht geheel.
Belasting en stabiliteit
Een damwand wordt belast door grond- en waterdruk. Bij grotere diepten wordt de damwand verankerd of gestempeld om vervorming en bezwijken te voorkomen. De berekening valt onder de Eurocode 7 (geotechniek).
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
