Glas is een van de oudste door de mens vervaardigde materialen, met wortels die teruggaan tot het Nabije Oosten van ruim vijfduizend jaar geleden. De ontwikkeling ervan verliep over eeuwen, van kleine sierobjecten tot heldere vensters.
Toepassing
De vroegste bewerkte glasvondsten dateren uit Mesopotamië en Egypte, ruwweg tussen 3500 en 1500 v.Chr. In eerste instantie werd glas vooral gebruikt voor kralen, amuletten en kleine gebruiksvoorwerpen. Het materiaal was kostbaar en werd met de hand gevormd, onder meer door een kern met gesmolten glas te omhullen.
Een keerpunt kwam in de eerste eeuw v.Chr. met de uitvinding van de glasblaaspijp, waarschijnlijk in de Syrisch-Romeinse regio. Met deze holle pijp kon men een klomp gesmolten glas opblazen tot dunne, holle vormen. Daardoor werd glas sneller, goedkoper en in grotere hoeveelheden te produceren. Onder het Romeinse Rijk verspreidde de glasblaastechniek zich over grote delen van Europa en het Middellandse Zeegebied, en werden flessen, bekers en zelfs eenvoudige vensterruiten gemaakt.
In de middeleeuwen kreeg glas een prominente plaats in de bouwkunst. Kerken en kathedralen werden voorzien van grote glas-in-loodramen, waarbij gekleurde en gebrandschilderde glasstukken met loodstrips werden samengevoegd tot verhalende taferelen. Deze ramen combineerden een religieuze en decoratieve functie met het binnenlaten van licht.
Gerelateerde termen
- Glas
- Bouwglas
- Glas-in-lood
- Gebrandschilderd glas
- Kalk
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
