De Janka-hardheid is een gestandaardiseerde test die aangeeft hoe goed een houtsoort bestand is tegen indeuken en slijtage. Hoe hoger de Janka-waarde, hoe harder en slijtvaster het hout. De test is genoemd naar de onderzoeker Gabriel Janka, die de methode begin twintigste eeuw ontwikkelde.
Hoe wordt het gemeten
Bij de Janka-test wordt een stalen kogel met een diameter van 11,28 mm in het hout gedrukt, tot precies de helft van de kogel (de evenaar) in het hout zit. De kracht die daarvoor nodig is, is de Janka-waarde. Die wordt uitgedrukt in newton (N) of in pound-force (lbf). Omdat hout langs en dwars op de vezel verschillend reageert, wordt meestal op het kopse of het radiale vlak gemeten volgens een vaste norm.
Ter oriëntatie: zachte naaldhoutsoorten als vuren en grenen scoren laag, eiken zit in de middenmoot en tropische hardhoutsoorten zoals ipé en azobé scoren zeer hoog. De volgorde is belangrijker dan het exacte getal: het maakt de houtsoorten onderling vergelijkbaar.
Toepassing
De Janka-hardheid is vooral nuttig bij de keuze van hout dat veel te verduren krijgt: vloeren, traptreden, terrasplanken en werkbladen. Voor een woonkamervloer kies je liever een hardere soort dan voor een lambrisering die niet belopen wordt. Let op: een hoge Janka-waarde zegt iets over deukvastheid, niet automatisch over vochtbestendigheid of duurzaamheid buiten.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
