Wat is de vloeimaat?
De vloeimaat, ook uitvloeimaat genoemd, is de gemiddelde diameter in millimeters waarover zeer vloeibare betonspecie uitvloeit nadat een gevulde kegel wordt opgetild. De proef wordt vooral gebruikt bij zelfverdichtend beton. In het Engels heet de proef slump flow.
Hoe wordt de vloeimaat bepaald?
De proef is vastgelegd in NEN-EN 12350-8:
- Zet de kegel (dezelfde vorm als bij de zetmaatproef) op een vlakke, vochtige en stijve plaat.
- Vul de kegel in één keer met betonspecie, zonder te stampen of te trillen.
- Til de kegel rustig en recht omhoog.
- Laat de specie vrij uitvloeien tot hij stilstaat.
- Meet de grootste diameter van de koek en de diameter haaks daarop. Het gemiddelde is de vloeimaat.
Het verschil met de schudmaat: bij de schudmaat wordt het tafelblad vijftien keer opgetild en losgelaten, bij de vloeimaat vloeit de specie alleen onder zijn eigen gewicht.
Klassen
In NEN-EN 206 zijn voor zelfverdichtend beton drie vloeimaatklassen opgenomen:
| Klasse | Vloeimaat (mm) |
|---|---|
| SF1 | 550 – 650 |
| SF2 | 660 – 750 |
| SF3 | 760 – 850 |
Hoe hoger de klasse, hoe vloeibaarder de specie. SF1 past bij eenvoudige, weinig gewapende onderdelen; SF3 bij slanke, dicht gewapende constructies.
Waar let je op?
- Ontmenging zien: kijk na de proef naar de rand van de koek. Een ring van alleen cementlijm of water, of grind dat in het midden blijft liggen, wijst op ontmenging.
- Aanvullende proeven: de vloeimaat zegt niets over hoe de specie tussen wapening doorloopt. Daarvoor zijn de J-ring-test en de trechtertijd (V-trechter) bedoeld.
- Vlakke ondergrond: een scheve of droge plaat geeft een afwijkende uitslag.
Gerelateerde termen
- Vloeibeton
- Schudmaat
- Consistentieklasse
- J-ring-test
- Trechtertijd
- Betonspecie
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
