Wat is de wanden-dak-methode?
De wanden-dak-methode is een bouwmethode voor tunnels, diepe stations, parkeergarages en andere ondergrondse bouwwerken in stedelijk gebied, waarbij eerst de wanden en het dak worden gemaakt en pas daarna onder het dak wordt ontgraven. Internationaal heet dit ook wel de top-down-methode.
Volgorde van werken
- Wanden: vanaf maaiveld worden diepwanden in de grond gemaakt, soms gecombineerd met combiwanden.
- Dak: op de diepwanden wordt een gewapend betonnen dak gestort, vaak enkele meters onder maaiveld.
- Maaiveld herstellen: boven het dak kan de straat grotendeels worden teruggebracht.
- Ontgraven: onder het dak wordt de grond in fasen verwijderd. Tijdelijke stempels tussen de wanden houden de constructie stabiel.
- Vloer en afbouw: tot slot volgen de vloer en de afbouw.
Onder de diepwanden kan met groutinjecties een waterremmende laag worden aangebracht, zodat de bouwput minder of niet bemalen hoeft te worden.
Voor- en nadelen
Voordelen
– De straat is relatief snel weer beschikbaar voor verkeer.
– Het dak dient als werkvloer en stempeling.
– Er hoeft niet te worden geheid, wat trillingen en geluid voor omwonenden beperkt.
– Soms kan bronbemaling achterwege blijven.
Nadelen
– Diepwanden zijn niet volledig waterdicht. Lekkage tussen de panelen kan grond en water meevoeren en de omgeving beïnvloeden. Lekken zijn wel op te sporen en te herstellen.
– Ontgraven onder een dak is logistiek lastiger dan in een open bouwput.
Toepassing
In Nederland is de methode onder meer gebruikt bij de Haagse tramtunnel en bij de diepe stations van de Noord/Zuidlijn in Amsterdam. Waar een geboorde tunnel mogelijk is, geeft die meestal nog minder hinder aan maaiveld.
Gerelateerde termen
- Diepwand
- Bronbemaling
- Betonstempel
- Tunnelsegment
- Bekisting
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
