Een dragline is een grote graafmachine waarvan de bak aan een lange giek hangt en met behulp van twee kabels (de hijskabel en de trekkabel) wordt bediend. De bak wordt naar buiten geslingerd, valt op de grond, wordt naar de machine getrokken (vandaar ‘drag-line’, sleepkabel) en daarna gehesen en geleegd.
Hoe werkt een dragline?
De cyclus van een dragline is verrassend simpel maar effectief:
- De bak wordt aan de giek vooruit geslingerd
- De hijskabel viert en de bak valt in de grond
- De trekkabel trekt de bak naar de machine, schept zo grond op
- De hijskabel hijst de gevulde bak omhoog
- De machine draait en de bak wordt geleegd
Dragline-bakken kunnen tot honderden m³ inhoud hebben bij de grootste mijnbouwmodellen.
Soorten draglines
- Rupsdragline — verplaatst zich op rupsbanden, gangbaar in Nederlands grondverzet
- Walking dragline — gigantische mijnbouwmachines die zichzelf met loopvoeten verplaatsen
- Pontondragline — op een drijvende ponton voor bagger- en oeverwerk
- Mobiele dragline — kleinere versies op wielen voor flexibele inzet
Toepassing
Draglines worden vooral gebruikt bij:
- Baggerwerk — uitdiepen van vaarten, sloten en havens
- Mijnbouw — afgraven van dekgrond boven kolen- en ertslagen
- Aanleg van waterwegen — graven van kanalen en bergbezinkbassins
- Dijkwerk — winnen van klei voor dijkverhoging
- Sliblepelen — opscheppen van slib van waterbodems
Voor- en nadelen
Voordelen:
- Bereik tot 50 m of meer met één positie
- Werkt onder water zonder bemaling
- Lage gronddruk dankzij rupsen of ponton
- Lange levensduur, grote betrouwbaarheid
Nadelen:
- Minder nauwkeurig dan een hydraulische graafmachine
- Trage cyclustijd
- Vraagt veel ervaring van de machinist
- Onhandig op kleine werken
Gerelateerde termen
- Graafmachine
- Draglineschot
- Dieplepel
- Bemaling
- Beschoeiing
- Grondwerk
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
