Wat is een florentijnse boog?
Een florentijnse boog is een ronde of segmentvormige boog waarvan de buitenkromming (extrados) en de binnenkromming (intrados) niet concentrisch zijn: de intrados heeft een grotere straal dan de extrados, waardoor de boog bij de aanzet dik is en naar de top toe verdunt. De boog ontleent zijn naam aan de renaissance-architectuur van Florence, waar deze vorm veelvuldig in arcades en vensters werd toegepast.
Opbouw en geometrie
Bij een gewone halfronde boog liggen intrados en extrados op één gemeenschappelijk middelpunt; de boog heeft overal dezelfde dikte. Bij de florentijnse boog liggen de middelpunten van beide krommen niet samen. Het gevolg:
- De aanzetstenen (sluitvlakken) bij de geboorte zijn relatief hoog (dik metselwerk).
- Naar de sluitsteen toe wordt de boog smaller.
- De intrados kan een vlakkere, bredere doorgang vormen dan een strikt halfronde boog.
Toepassing
De florentijnse boog werd populair in de Italiaanse renaissance, met name in Florentijnse paleizen (palazzi) en kloosterhoven. Hij wordt toegepast bij:
- Arcades en zuilengalerijen, waar een ranke, elegante boogvorm gewenst is.
- Vensters en deuropeningen in natuursteen of metselwerk.
- Loggia’s, waar de slankere top de doorzichtigheid versterkt.
Eigenschappen
De afwijkende geometrie geeft een visueel lichtere boog, maar vraagt om zorgvuldig op maat gesneden boogstenen (voussoirs), omdat elke steen een eigen wigvorm heeft.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
