Een hallenkerk is een kerktype waarbij het middenschip en de zijbeuken nagenoeg even hoog zijn en samen onder één doorlopend of parallel dak liggen. Het middenschip steekt niet boven de zijbeuken uit.
Kenmerken
Omdat het middenschip niet boven de zijbeuken uitkomt, ontbreekt de lichtbeuk of clerestory: de rij hoge bovenlichten die een basiliek juist wel heeft. Het daglicht komt daardoor uitsluitend binnen via de vensters in de zijbeukmuren. Dit geeft een hallenkerk een ruimtelijk, open en gelijkmatig verlicht interieur, waarbij de zijbeuken visueel bijna even belangrijk zijn als het middenschip.
Dit staat tegenover de basiliek, waar het middenschip hoger is opgetrokken en eigen bovenlichten heeft die extra licht van bovenaf binnenlaten.
Toepassing
De hallenkerk komt veel voor in de late gotiek, onder andere in Westfalen en in Nederland. Het type maakte grote, hoge en lichte kerkruimten mogelijk zonder de complexe verhoging van een basilicaal middenschip. Veel stadskerken en dorpskerken uit deze periode zijn als hallenkerk gebouwd, waardoor het type in grote delen van Noordwest-Europa herkenbaar in het straatbeeld aanwezig is.
Gerelateerde termen
- Basiliek
- Middenschip
- Zijbeuk
- Lichtbeuk
- Gotiek
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
