Een Jersey Dutch house is een koloniale huisvorm die Nederlandse (en Vlaamse en Hugenootse) kolonisten in de achttiende eeuw bouwden in het gebied rond New York en New Jersey. Het huis is vooral herkenbaar aan het gambreldak met een sterk overstekende, opwippende dakvoet. Het is een Amerikaanse tak van de Nederlandse bouwtraditie, ontstaan in de Nieuwe Wereld.
Kenmerken
- Gambreldak — een zadeldak met per dakvlak twee hellingen: een steil onderste deel en een flauwer bovendeel. Zo ontstaat meer bruikbare ruimte onder de kap.
- Opwippende dakvoet (flared eaves) — de onderrand van het dak steekt ver uit en krult iets omhoog. Deze overstek leidt regenwater van de gevel weg en beschermt de muur.
- Natuursteen — veel huizen zijn opgetrokken uit lokale zandsteen, met een houten kap en houten binnenwerk.
- Lage, brede opzet — vaak anderhalve bouwlaag, met de woonruimte deels onder de kap.
Toepassing
De stijl leeft voort als historisch erfgoed in delen van de Verenigde Staten en inspireerde later de bredere Dutch Colonial Revival, waarin het gambreldak opnieuw populair werd. Voor liefhebbers van bouwgeschiedenis is de Jersey Dutch house een sprekend voorbeeld van hoe een Europese bouwtraditie zich aanpaste aan een nieuw klimaat en nieuwe materialen.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
