Een jukkenkap is een dakconstructie waarbij de stijlen van het gebint schuin naar binnen zijn geplaatst. Zo’n schuine stijl heet een juk. Door de stijlen schuin te zetten ontstaat er meer vrije, bruikbare hoogte onder het dak dan bij een rechtopstaand gebint. De constructie werd veel toegepast waar grote overspanningen nodig waren.
Opbouw
- Juk — de schuingeplaatste stijl die de kracht van het dak naar de muur of de vloer voert
- Jukdekbalk (dekbalk) — de dwarsbalk boven op het juk die de jukken met elkaar verbindt
- Blokkeel — het stuk waarmee het juk op de muurplaat wordt geplaatst
- Korbeel (karbeel) — een schoor die de hoek tussen juk en jukdekbalk verstijft en de verbinding sterker maakt
Toepassing
De jukkenkap was gangbaar in boerderijen, schuren en andere gebouwen waar een grote, ongedeelde ruimte nodig was, zoals een deel voor de oogst of het vee. Door de schuine jukken bleef er meer bruikbare hoogte over voor opslag. Je komt de constructie nog tegen in historische landelijke bebouwing. Bij herstel is inzicht in de verbindingen (blokkeel, korbeel, pen-en-gat) belangrijk om de kracht correct over te dragen.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
