Een sokkel is het verhoogde, zichtbare onderste gedeelte van een gebouw, muur of constructie-element — de voet die de rest van de constructie van de grond tilt en een visuele basis biedt. In de bouwkunde wordt de term gebruikt voor zowel het verhoogde funderingsgedeelte van een gebouw als voor de decoratieve voet van een zuil, kolom of object.
Soorten sokkels in de bouw
Gebouwsokkel — functie en uitvoering
De sokkel van een woning is het gedeelte van het gebouw dat net boven het maaiveld (het grondniveau) uitsteekt — de overgang tussen fundering en gevel.
Functies:
- Bescherming — houdt spatwater en opstijgend vocht buiten de gevel
- Visuele basis — scheidt gevel van het straatpeil
- Duurzaamheid — wordt uitgevoerd in hard materiaal (beton, hardsteen, klinkerbakstenen)
Typische uitvoering:
- Eerste 30-60 cm van de gevel in harder of ander materiaal dan de rest
- Pleisterwerk in speciale sokkelpitser (grof, spatwaterbestendig)
- Of bekleding met hardsteen, keramische tegels of beton
Kolomsokkel — bij carport of pergola
Bij het plaatsen van een kolom voor een overkapping:
- Betonpoer storten — de fundering (zie: betonpoer)
- Sokkel optrekken — een blok steen of beton dat de kolom opvangt
- Hoogte sokkel — minstens 10-15 cm boven afgewerkt niveau, bij voorkeur hoger bij nat terrein
- Kolom bevestigen — met een ingestorte draadstang of een kolomanker
Sokkel voor een tuinmuur of schutting
Bij een houten schutting wordt de onderkant van de palen meestal op een betonnen sokkel geplaatst:
- Beschermt het hout tegen directe grondcontact en vocht
- Verlengt de levensduur aanzienlijk
- Uitvoering: betonpoer of volledig betonnen funderingsblok
Gerelateerde termen
- Fundering
- Betonpoer
- Gevel
- Kolom
- Plint
- Trasraam
