Een fels is een waterdichte verbinding tussen twee metalen platen, gemaakt door de randen meerdere malen om te plooien en in elkaar te haken. De fels — ook felsnaad of felsverbinding genoemd — wordt vooral toegepast bij dakbedekkingen en gevelbekledingen van zink, koper, aluminium of titanium. Het is een eeuwenoude techniek die door loodgieters en zinkwerkers met de hand of machinaal wordt aangebracht.
Soorten felsverbindingen
In de bouwpraktijk bestaan verschillende felsuitvoeringen:
Enkele fels (staande fels)
- Hoogte ongeveer 25 mm — geschikt voor daken met voldoende helling
- Plooien in twee bewegingen tot een staande naad
- Wordt gebruikt bij standaard dakbedekking
Dubbele fels
- Hoogte ongeveer 25-38 mm — extra waterdicht
- Vier plooien zodat de naad volledig dichtklemt
- Geschikt voor flauwere dakhellingen (vanaf circa 7°)
Liggende fels
- Horizontale verbinding tussen banen onder elkaar
- Wordt gecombineerd met staande felsen tot een ruitvormig patroon
Hoekfels en kapfels
- Voor aansluitingen bij dakranden, nokken en hoeken
Toepassing
Felsverbindingen worden gebruikt voor:
- Zinken dakbedekking — klassieke toepassing op steile en gebogen daken
- Koperen daken — monumentale gebouwen, kerken en torens
- Gevelbekleding van metaal — strakke moderne architectuur
- Goten en lekdorpels — waterdichte aansluiting tussen platen
- Aansluitingen rond dakdoorvoeren — flexibele waterdichte randafwerking
De fels heeft als groot voordeel dat de verbinding geen soldeer of kit nodig heeft. De mechanische klemming zorgt voor een sterke, duurzame en thermisch flexibele naad — belangrijk omdat metaal uitzet en krimpt door temperatuurschommelingen.
Gerelateerde termen
- Zink
- Dakbedekking
- Lood
- Dakgoot
- Lekdorpel
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
