Glascorrosie is de aantasting van een glasoppervlak door langdurige inwerking van water of vocht. Hoewel glas zeer duurzaam lijkt, kan het onder invloed van vocht chemisch worden aangetast: het water loogt alkalische bestanddelen uit het glas, waardoor het oppervlak dof, vlekkerig of aangevreten raakt.
Toepassing
Glascorrosie doet zich voor waar glas langdurig nat blijft of waar condens niet kan wegdrogen. Denk aan opgestapelde ruiten die vochtig zijn opgeslagen, aan glas dat lang tegen elkaar aan heeft gelegen, en aan buitenbeglazing waar regenwater blijft staan. Het verschijnsel is te herkennen aan een witte waas, regenboogachtige kringen of een ruw aanvoelend oppervlak.
Kennis van glascorrosie is vooral van belang bij de opslag en het transport van glas en bij het onderhoud van historische beglazing en glas-in-loodramen.
Kenmerken
In een beginstadium zit de aantasting alleen als een dun laagje op het oppervlak en is die soms nog te reinigen. In een later stadium is het glas zelf ingevreten en is de schade blijvend: het oppervlak wordt onherstelbaar dof. Voorkomen is daarom het belangrijkste: glas droog opslaan, met tussenlagen (papier of kurk) stapelen en zorgen voor goede waterafvoer bij beglazing. Ook glazuurlagen kunnen aangetast raken, wat glascorrosie verwant maakt aan de verwering van geglazuurde bouwmaterialen.
Gerelateerde termen
- glas
- beglazing
- glas-in-lood
- condensatie
- corrosie
- onderhoud
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
