De gotiek is een bouwstijl die van omstreeks 1150 tot 1500 in Europa domineerde en vooral bekend is van de grote kathedralen met hun hemelwaarts strevende, lichte constructies. Kenmerkend zijn de spitsboog, het kruisribgewelf en de luchtboog.
Inhoudsopgave
Toepassing
De gotiek ontwikkelde zich uit de romaanse bouwkunst en maakte hogere, lichtere en opener bouwwerken mogelijk. Belangrijkste kenmerken:
- Spitsboog — leidt krachten steiler naar beneden dan de rondboog, waardoor muren minder massief hoeven te zijn.
- Kruisribgewelf — een skelet van ribben draagt het gewelf; de vlakken ertussen blijven dun en licht.
- Luchtboog en steunbeer — vangen de zijwaartse gewelfkrachten buiten het gebouw op, zodat de muren grote raamopeningen konden krijgen.
- Glas-in-lood — de grote vensters werden gevuld met gebrandschilderd glas.
Door dit constructieprincipe konden muren als het ware oplossen in glas. De gotiek kende fasen als de vroege, hoog- en laatgotiek (flamboyant). In Nederland is de baksteengotiek kenmerkend. De stijl leefde in de 19e eeuw voort als neogotiek.
Gerelateerde termen
- Bouwstijl
- Kruisribgewelf
- Luchtboog
- Steunbeer
- Neogotiek
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
