Een graft is een begroeide steilrand of aardwal die in een glooiend, heuvelachtig landschap op de grens tussen twee akkers ligt. Graften zijn vooral bekend uit Zuid-Limburg, waar ze het landschap in trappen verdelen langs de hellingen.
Hoe ontstaat een graft?
Op hellingen spoelt door regen en bewerking steeds grond naar beneden. Aan de onderrand van een akker, vaak waar een houtwal of heg groeit, blijft die grond liggen en hoopt zich op. Zo ontstaat in de loop van eeuwen een hoogteverschil: bovenaan is de akker afgevlakt, onderaan is een steile, begroeide rand gevormd — de graft.
De begroeiing (struiken, hakhout en bomen) houdt de grond vast en versterkt de wal. Graften werken zo als een natuurlijke grondkering die erosie tegengaat.
Betekenis
- Landschappelijk — graften geven het Limburgse heuvelland zijn karakteristieke, terrasvormige aanzien
- Ecologisch — de begroeide randen zijn waardevol voor planten en dieren
- Waterhuishouding — graften remmen afstromend water en verminderen bodemerosie
Behoud
Veel graften zijn beschermd als cultuurhistorisch landschapselement. Behoud vraagt periodiek onderhoud van de begroeiing, zodat de wal zijn grondkerende werking houdt.
Gerelateerde termen
- Landschapselementen
- Erosie
- Houtwal
- Talud
- Grondkering
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
