Floatglas is vlakglas dat wordt gemaakt door gesmolten glas over een bad van vloeibaar tin te laten vloeien, waardoor het perfect vlak en evenwijdig wordt. Dit floatglasproces werd in 1959 ontwikkeld door de Britse fabrikant Pilkington en is sindsdien wereldwijd de standaardmethode voor de productie van modern vlakglas.
Toepassing
Bij het floatglasproces worden de grondstoffen (zand, soda, kalk en scherven) gesmolten in een oven bij ongeveer 1500 °C. De gesmolten glasmassa vloeit vervolgens uit op een bad van vloeibaar tin. Omdat glas lichter is dan tin, drijft het erop en spreidt het zich uit tot een volkomen vlakke laag met een gelijkmatige dikte. Doordat zowel het tinoppervlak als het bovenvlak van het glas glad zijn, ontstaan twee perfect parallelle, spiegelgladde vlakken.
Daarna beweegt het glaslint naar de koeloven (het zogeheten koelkanaal), waar het gecontroleerd en spanningsvrij afkoelt. Ten slotte wordt het lint op maat gesneden.
De voordelen van floatglas zijn groot: een uitzonderlijke planheid, hoge helderheid en optische zuiverheid zonder vervorming, en de mogelijkheid om zeer grote formaten in constante dikte te produceren. Hierdoor is floatglas het basisproduct voor vrijwel alle moderne glastoepassingen, van beglazing tot spiegels, en de grondstof voor bewerkt glas zoals gehard, gelaagd en isolerend glas.
Gerelateerde termen
- Glas
- Bouwglas
- Dubbelglas
- Glasbouw
- Gordijngevel
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
