Wat is polyester?
Polyester is een kunsthars die na toevoeging van een verharder chemisch uithardt tot een harde, onsmeltbare stof. In de bouw wordt het vrijwel altijd gebruikt in gewapende vorm: onverzadigd polyester met glasvezel, kortweg polyesterhars of GVK (glasvezelversterkte kunststof).
Het is een thermoharder: eenmaal uitgehard kan het niet opnieuw worden gesmolten of vervormd, in tegenstelling tot thermoplasten als pvc en polyetheen.
Waar het in de bouw wordt toegepast
- Dakgoten en gootbekledingen. Naadloos aangebracht in een bestaande goot, een veelgebruikte reparatiemethode bij zink- of houten goten.
- Lichtstraten, koepels en golfplaten. Lichtdoorlatende polyester golfplaat op veranda’s, stallen en loodsen.
- Waterdichte kuipen en bakken. Plantenbakken, dakterrasbakken, fonteinen, brandstofopvang.
- Prefab gevelelementen en imitatie-ornamenten. Lichte, vormvaste replica’s van natuursteen- of stucornamenten voor restauratiewerk.
- Chemisch verankeren en injecteren. Polyesterankers en ampullenankers in metselwerk en beton.
- Relining van riolering. Een met hars gedrenkte kous wordt in de bestaande buis uitgehard tot een nieuwe binnenbuis.
Eigenschappen
Voordelen: licht, sterk in verhouding tot het gewicht, volledig waterdicht, goed te vormen op maat, ongevoelig voor rot en corrosie, in vrijwel elke kleur en met transparante varianten leverbaar.
Nadelen:
– UV-gevoelig zonder bescherming. Onbeschermd polyester verkleurt, verweert en laat op termijn de glasvezels los (“fiber blooming”). Een topcoat of gelcoat met UV-filter is bij buitentoepassingen geen luxe.
– Sterke geur bij verwerken; de styreendamp vraagt om goede ventilatie en persoonlijke bescherming.
– Bros bij lage temperatuur en gevoelig voor stootbelasting.
– Thermische uitzetting die aanzienlijk hoger is dan die van beton en staal; bij lange elementen zijn dilataties nodig.
– Brandgedrag. Standaard polyester is brandbaar; voor toepassingen met brandeisen zijn speciaal gemodificeerde typen nodig.
Verwerkingstips
- Temperatuur. Polyester hardt slecht tot niet uit onder ongeveer 10 °C. Werk niet in de kou of gebruik een aangepaste verharder.
- Droge ondergrond. Vocht in het hout of beton onder de laag geeft blaasvorming en hechtingsverlies.
- Verhardersdosering. Te veel verharder betekent te snel uitharden, inwendige spanningen en scheuren; te weinig geeft een klevende laag die nooit meer hard wordt. Weeg af, gok niet.
- Lagen binnen de overlappingstijd. Zolang de vorige laag nog niet volledig is uitgehard, hecht de volgende chemisch. Daarna is opschuren noodzakelijk.
Gerelateerde termen
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
