Wat is schijnbare weerstand?
De schijnbare weerstand is, eenvoudig gezegd, een soort gemiddelde elektrische weerstand van de ondergrond. De waarde is opgebouwd uit de soortelijke weerstanden van alle bodemlagen die binnen het meetbereik van de meetopstelling vallen. De eenheid is ohmmeter (Ωm).
Hoe wordt hij gemeten?
Bij een geo-elektrische meting wordt via twee elektroden in de grond een elektrische stroom gestuurd. Met twee andere elektroden wordt het spanningsverschil gemeten. Uit stroom, spanning en de onderlinge afstand van de elektroden wordt de schijnbare weerstand berekend. Bekende opstellingen zijn die van Wenner en Schlumberger.
Hoe verder de elektroden uit elkaar staan, hoe dieper de meting reikt. Door met toenemende afstanden te meten (een verticale elektrische sondering) of langs een lijn te meten, ontstaat een beeld van de gelaagdheid van de ondergrond. Het wordt ‘schijnbaar’ genoemd omdat de gemeten waarde niet de werkelijke weerstand van één laag is, maar een mengwaarde van meerdere lagen. Met rekenmodellen wordt daaruit de opbouw afgeleid.
De weerstand hangt vooral af van het watergehalte en het zoutgehalte van het grondwater en van de grondsoort: klei geleidt doorgaans beter (lagere weerstand) dan droog zand, en zout grondwater geleidt veel beter dan zoet.
Toepassing
- Grondwateronderzoek: het vinden van de grens tussen zoet en zout grondwater en van watervoerende lagen.
- Bodemopbouw: het opsporen van klei- of veenlagen, oude geulen of verontreinigingen, als aanvulling op boringen en sonderingen.
- Aarding en kathodische bescherming: de bodemweerstand bepaalt het ontwerp van aardingsinstallaties.
- Archeologie: het opsporen van funderingsresten en grachten.
Een geo-elektrische meting is een indirecte methode. Laat de uitkomsten altijd interpreteren door een specialist en controleer ze met boringen of sonderingen.
Gerelateerde termen
- Grondonderzoek
- Handsondering
- Grondwaterstand
- Kwel
- Kathodische bescherming
Bekijk onze bouwtekeningen op fredsbouwtekeningen.nl
