Wat is vrije vloeroppervlakte?

De vrije vloeroppervlakte omvatte alle vloeroppervlakte met een vrije hoogte van minstens 2,3 m (woningen) of 2,1 m (andere gebouwen). Lagere delen, zoals de zone onder een schuin dak, telden niet mee. Het begrip komt uit oudere bouwregelgeving; met het Bouwbesluit 2003 is de term vervallen. Sindsdien spreekt de regelgeving van vloeroppervlakte, en wordt de vereiste hoogte waar nodig apart genoemd.

Waarom kom je het begrip nog tegen?

• In oude tekeningen, vergunningen en taxaties: bij bestaande woningen uit die periode is de vrije vloeroppervlakte soms nog vermeld.
• In de spreektaal: mensen bedoelen er vaak het “bruikbare” deel van een zolder of kamer mee, waar je rechtop kunt staan.

Let op: een getal voor vrije vloeroppervlakte uit een oud document is niet zonder meer vergelijkbaar met de gebruiksoppervlakte die nu in advertenties of taxatierapporten staat.

Hoe wordt nu gemeten?

Voor het meten van oppervlakten wordt in Nederland NEN 2580 gebruikt. Daarin zijn onder meer de bruto vloeroppervlakte (bvo) en de gebruiksoppervlakte (gbo) vastgelegd. Bij de gebruiksoppervlakte tellen ruimten lager dan 1,5 m niet mee. Daarnaast stelt het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) eisen aan de vrije hoogte van een verblijfsgebied en verblijfsruimte.

Tips

1. Vergelijk appels met appels. Kijk bij oppervlakten altijd volgens welke norm en welk begrip (bvo, gbo, vrije vloeroppervlakte) is gemeten.
2. Meet een zolder zelf op door de lijn aan te geven waar de vrije hoogte 1,5 m is; alleen het deel daarbinnen telt mee voor de gebruiksoppervlakte.
3. Wil je een zolder of bijgebouw als verblijfsruimte gebruiken? Toets de vrije hoogte en de rest van de eisen aan het actuele Bbl via de gemeente of het Omgevingsloket, niet aan oude begrippen.

Gerelateerde termen

• Bvo
• Gebruiksoppervlakte (gbo)
• Verblijfsgebied
• Verblijfsruimte
• Onbenoemde ruimte
• NEN-norm

Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.