Hoogovenslak en staalslak zijn bijproducten die vrijkomen bij het maken van ijzer en staal. Het zijn steenachtige materialen die na bewerking worden hergebruikt in de bouw — als grondstof voor cement, als toeslagmateriaal in beton en als funderingsmateriaal in de wegenbouw. Het gaat om twee verschillende slakken uit twee stappen van het productieproces.
Het verschil
- Hoogovenslak ontstaat bij het maken van ruwijzer in de hoogoven. Snel afgekoeld (gegranuleerd) en fijngemalen krijgt het latent-hydraulische eigenschappen: het gedraagt zich als bindmiddel en is de basis voor hoogovencement (CEM III).
- Staalslak ontstaat later, bij het omzetten van ruwijzer tot staal. Deze slak is harder en zwaarder en wordt vooral gebruikt als steenslag in wegfunderingen, asfalt en waterbouw.
Waarom hergebruik
Het hergebruik van slak bespaart primaire grondstoffen (klinker, grind, steen) en verlaagt de CO₂-uitstoot van de bouw. Slak past daarmee in de circulaire economie en het duurzaam bouwen.
Aandachtspunten
Slakken moeten aan de juiste normen en milieukwaliteitseisen voldoen; sommige staalslakken kunnen bij vocht nog nazwellen, wat bij toepassing in de weg- en waterbouw wordt beheerst met bewerking en verwerkingsvoorschriften.
Gerelateerde termen
- Hoogovencement
- Cement
- Beton
- Granulaat
- Circulaire economie
- Bindmiddel
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
