Houtverbindingen zijn de manieren waarop twee of meer houten delen met elkaar worden verbonden tot een constructie of onderdeel. Ze bepalen mede de sterkte en stijfheid van een houtconstructie. Van oudsher werden ze volledig uit het hout zelf gesneden; tegenwoordig worden ze vaak gecombineerd met of vervangen door lijm en metalen verbindingsmiddelen.
Traditionele verbindingen
- Pen-en-gat — een uitstekende pen valt in een uitgehakt gat; de basisverbinding van vakwerk en kozijnen
- Zwaluwstaart — waaiervormige tanden die in elkaar grijpen en tegen uittrekken beveiligen, veel bij ladenwerk
- Liplas en haaklas — voor het verlengen van hout in de lengterichting
- Keep- en tandverbindingen — waarbij delen in elkaar worden ingelaten
Traditionele verbindingen worden vaak geborgd met een houten deuvel (toognagel) of een wig.
Moderne verbindingen
- Gelijmde verbindingen — sterk en stijf, mits het juiste type houtlijm (klasse D1–D4) en voldoende perskracht
- Metalen verbinders — balkschoenen, hoekankers, schroeven, bouten en spijkerplaten, veel gebruikt in de moderne houtbouw en houtskeletbouw
Keuze
De juiste verbinding hangt af van de belasting (trek, druk, afschuiving), de zichtbaarheid en of de verbinding demontabel moet zijn. Een goede houtverbinding sluit strak aan, want speling verzwakt de constructie en laat vuil en vocht toe.
Gerelateerde termen
- Hout
- Pen-en-gat-verbinding
- Zwaluwstaart
- Houtlijm
- Deuvel
- Liplas
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
