Infiltratieberekeningen bepalen hoeveel regenwater een perceel moet kunnen bergen en hoe snel dat water in de bodem kan wegzakken, zodat een infiltratievoorziening juist wordt gedimensioneerd. Ze vormen de technische onderbouwing voor het afkoppelen van hemelwater en zijn bij veel gemeenten verplicht bij een bouw- of verbouwaanvraag.
Wat wordt berekend?
Een infiltratieberekening brengt vraag en aanbod bij elkaar:
- Het afvoerend oppervlak — de oppervlakte van daken en verharding waar regen op valt en naar de voorziening stroomt
- De ontwerpbui — een gemeentelijk vastgestelde hoeveelheid neerslag die geborgen moet worden, vaak uitgedrukt in millimeters (bijvoorbeeld een bui van een bepaalde herhalingstijd)
- De doorlatendheid van de bodem — hoe snel water wegzakt, uitgedrukt in de k-waarde of doorlatendheidscoëfficiënt
- De grondwaterstand — bepaalt de beschikbare bergingsruimte onder maaiveld
Van berekening naar voorziening
Op basis van deze gegevens volgt het benodigde bergingsvolume, bijvoorbeeld het aantal infiltratiekratten of de omvang van een grindkoffer of wadi. De vuistregel is: hoe groter het verharde oppervlak en hoe slechter de bodem infiltreert, hoe meer bergingsvolume nodig is.
Toepassing
- Vergunningaanvraag — gemeenten eisen vaak een berekening die aantoont dat de bui op eigen terrein wordt verwerkt
- Tuin- en terreinontwerp — dimensioneren van infiltratievoorzieningen bij afkoppelen
- Nieuwbouwprojecten — onderbouwing van het waterhuishoudingsplan
Aandachtspunten
- Voer bij twijfel over de bodem een infiltratieproef uit om de werkelijke k-waarde te bepalen
- Reken met de lokaal geldende ontwerpeisen; deze verschillen per gemeente en waterschap
Gerelateerde termen
- Infiltratie
- Hemelwaterafvoer
- Grondwaterstand
- Klimaatadaptief
- K-waarde
Meer weten over bouwkundige termen? Bekijk onze kennisbank op fredsbouwtekeningen.nl.
